vrijdag 27 februari 2015

Ik vind het woord niet

Verdrietig/gekwetst/triestig/ ik vind het woord niet om te zeggen hoe ik me voel. Het gaat allemaal niet meer zoals het ging, zoals ik het graag had. Ik was best gelukkig de laatste jaren…nu weet ik het niet meer

dinsdag 24 februari 2015

woensdag 18 februari 2015

200

Mijn 200e cache, ja ik ben echt verslaafd aan geocaching maar kijk eens mee wat ik allemaal tegenkwam




















en er is nog veel meer

maandag 9 februari 2015

opruimen

Opruimen, ik ben er niet goed in, nee ik ben er slecht in. Ik kom altijd dingen tegen die te leuk zijn en waar ik me dan mee ga bezig houden. Resultaat…er blijft meer rommel achter dan voor ik startte. Kent er iemand dat, en kan ik iets tegen die afwijking doen?
Ik was met de methode elke dag 1 ding wegdoen gestart. 2 weken hou ik dat vol, en dan ontdek ik plots een kringwinkel waar het 'heel' goedkoop is en kom ik met 7 dingen naar huis.
Zo geraakt dat teveel spullen hebben nooit opgelost.

Voordeel aan het opruimen van vandaag: Ik kwam mijn oud schetsboek tegen met daarin een schets van een bijzondere kunstenaar… Je zal het niet geloven maar het is toch waar



Wie ziet van wie?

vrijdag 6 februari 2015

waterhoofdeenhoorn

Morgen is de grote dag voor onze academie, meestal ook de gezelligste dag. Op de dag van het deeltijds kunstonderwijs is er vanalles te zien en te doen.
Dit jaar is het thema Kunst k(l)inkt. Met de leerlingen van het middelbaar maakten we dit:





de waterhoofdeenhoorn


Ondertussen kreeg ik goed nieuws van de uil: de wonde zag er ernstiger uit dan het is, de vleugel blijft er aan. Hij krijgt nu dagelijks wondverzorging en antibiotica. Misschien kan ie wel ooit terug in het wild gaan vliegen

maandag 2 februari 2015

voor jou van mij

Van de uil nog geen nieuws.


Cara de zwerfpoes die ondertussen even veel binnen is dan buiten komt even kijken naar mijn cadeautje voor 'voor jou van mij'. Dit is een Facebookgroep die nog maar een dikke week geleden gestart is en nu al 8000 leden heeft.
Het opzet is om een klein cadeautje ergens op een openbare plaats achter te laten. Gewoon om een willekeurige voorbijganger blij te maken.

Ik deed vorige donderdag mijn eerste drop in Kasterlee, net voor het uilenavontuur.



De vinder kan eventueel een berichtje plaatsen op die facebookpagina. Zin om ook mee te doen? Kijk eens op voorjouvanmij.

Er was vanmiddag een reportage te zien op het vrt nieuws, misschien vanavond nog eens.

Mijn 2e drop ligt klaar om te vertrekken

donderdag 29 januari 2015

owl

Ik ging vanmorgen koffie drinken met 2 vriendinnen 2 dorpen verder. Op de terugweg keek ik op mijn gps of er een geocacheke in de buurt lag. Ik was aan het rijden en twijfelde ja of nee of toch ja of misschien toch beter niet want zo alleen in een bos…
Ik volgde mijn stuur en het was dus van ja. Op een landwegeltje parkeerde ik mijn autootje. En volgde gps moest ik nog 700m wandelen. Niet zo ver dus door veld en bos.

En toen kwam ik dit tegen


Ik zag hem van op z'n rug aan de prikkeldraad hangen. Dood natuurlijk, dacht ik, totdat ik aan de voorkant ging kijken en er plots 2 uilenogen opengingen. Ojee dat beest hangt met zijn vleugel in de prikkel met een grote wonde opgedroogd bloed, dus hoe lang hangt ie daar.
Ik was wat paniekerig, loskrijgen was geen optie, heb ik zelfs niet geprobeerd, kheb wel mijn hand onder zijn rug gelegd om het gewicht aan de vleugel te verminderen. En dan heb ik sinds kort een onhandige smartphone (allé ik zal wel de onhandige zijn) en kon dus op internet. Jee eer ik het nummer van het dierenopvangcentrum had gevonden…van opglabbeek, omdat dat het enige is dat ik ken (van TV) kilometers van het dorpje Kasterlee vandaan. Ik kreeg van hen een nummer van iemand dichterbij…maar ik stond int bos en kon enkel coördinaten doorgeven geen adres. En ja ik stond nog steeds voorovergebogen die vogel te ondersteunen. Onhandig belde ik ook nog een vriend op, die was aan het werk 15km verder maar is toch in zijn auto gesprongen en is mij in het bos komen zoeken.
Al bij al, ik heb meer dan 2 uur voorovergebogen gestaan met op den duur trillende benen en ijskoude handen en toen kwam de redder in nood met kniptang.
De draad werd doorgeknipt en ik kreeg een uitgeputte uil in men armen, deels verlost


De draad zat wel nog in zijn vleugel


We zijn die mevrouw van het opvangcentrum tegemoet gereden, die was onderweg maar zou me nooit gevonden hebben.


Zij heeft de zorgen overgenomen en ging naar de dierenkliniek. Ze gaat me later nog een mailtje sturen om te zeggen hoe het gegaan is. Ik vrees wel dat zijn vleugel geamputeerd moet worden.

De cache ben ik niet meer gaan zoeken, die lag nochtans maar 30m verder. Maar wie kan zeggen dat ie 2 uur een uil in handen gehad heeft, een hele lieve (lees uitgeputte) ik hoop dat hij begreep dat ik hem wilde helpen, wat moet dat beestje bang geweest zijn.