donderdag 29 januari 2015

owl

Ik ging vanmorgen koffie drinken met 2 vriendinnen 2 dorpen verder. Op de terugweg keek ik op mijn gps of er een geocacheke in de buurt lag. Ik was aan het rijden en twijfelde ja of nee of toch ja of misschien toch beter niet want zo alleen in een bos…
Ik volgde mijn stuur en het was dus van ja. Op een landwegeltje parkeerde ik mijn autootje. En volgde gps moest ik nog 700m wandelen. Niet zo ver dus door veld en bos.

En toen kwam ik dit tegen


Ik zag hem van op z'n rug aan de prikkeldraad hangen. Dood natuurlijk, dacht ik, totdat ik aan de voorkant ging kijken en er plots 2 uilenogen opengingen. Ojee dat beest hangt met zijn vleugel in de prikkel met een grote wonde opgedroogd bloed, dus hoe lang hangt ie daar.
Ik was wat paniekerig, loskrijgen was geen optie, heb ik zelfs niet geprobeerd, kheb wel mijn hand onder zijn rug gelegd om het gewicht aan de vleugel te verminderen. En dan heb ik sinds kort een onhandige smartphone (allé ik zal wel de onhandige zijn) en kon dus op internet. Jee eer ik het nummer van het dierenopvangcentrum had gevonden…van opglabbeek, omdat dat het enige is dat ik ken (van TV) kilometers van het dorpje Kasterlee vandaan. Ik kreeg van hen een nummer van iemand dichterbij…maar ik stond int bos en kon enkel coördinaten doorgeven geen adres. En ja ik stond nog steeds voorovergebogen die vogel te ondersteunen. Onhandig belde ik ook nog een vriend op, die was aan het werk 15km verder maar is toch in zijn auto gesprongen en is mij in het bos komen zoeken.
Al bij al, ik heb meer dan 2 uur voorovergebogen gestaan met op den duur trillende benen en ijskoude handen en toen kwam de redder in nood met kniptang.
De draad werd doorgeknipt en ik kreeg een uitgeputte uil in men armen, deels verlost


De draad zat wel nog in zijn vleugel


We zijn die mevrouw van het opvangcentrum tegemoet gereden, die was onderweg maar zou me nooit gevonden hebben.


Zij heeft de zorgen overgenomen en ging naar de dierenkliniek. Ze gaat me later nog een mailtje sturen om te zeggen hoe het gegaan is. Ik vrees wel dat zijn vleugel geamputeerd moet worden.

De cache ben ik niet meer gaan zoeken, die lag nochtans maar 30m verder. Maar wie kan zeggen dat ie 2 uur een uil in handen gehad heeft, een hele lieve (lees uitgeputte) ik hoop dat hij begreep dat ik hem wilde helpen, wat moet dat beestje bang geweest zijn.


zondag 25 januari 2015

woensdag 21 januari 2015

update




we staan alweer een stapje verder, nog 3 avonden en het moet af zijn


Ondertussen zijn andere leerlingen een werk aan het plagiëren;-)










dinsdag 20 januari 2015

lang geleden

Ik zal terug wat moeten oefenen, het was heel lang geleden dat ik nog eens naar levend model schilderde




het moest dan nog snel gaan ook, volgende keer beter

zondag 18 januari 2015

goe zot

Ik vond nog eens een schat

een reuze schat, maar het belangrijkste onderdeel openen was een ander paar mouwen



en dan kom je op verlaten plekken in het bos nog speurders tegen



allemaal zotten op zoek naar een onnozel boekje, maar oh zo plezant.

Voorlopige stand: 169

zondag 11 januari 2015

cosy corner

Ik ben sinds kort bezitter van een smartphone, ik mis m'n oude Nokia nog wel maar het grote pluspunt is wel die  compacte camera en dat ik nu eindelijk foto's kan plaatsen op Instagram.

Ik probeer mee te doen met 'aphotoaday'. Vandaag was de 'cosy corner' aan de beurt.




donderdag 8 januari 2015

oud

Eén van mijn leerlingen (12 jaar) vroeg of er ook oude mensen in de academie kwamen schilderen, zo mensen van boven de 40 ofzo. Ja lap, met mijn 42 moest ik effe slikken. Ik zei dat er zelfs heel oude mensen kunst proberen maken, onze oudste leerling is 80.
We zijn nu met een groepswerkje bezig, ieder doet zijn ding en hopelijk komt dat ooit ergens goed. 
Plezier hebben we wel!